Dhyanabindu Upanishad

यदि शैलसमं पापं विस्तीर्ण बहुयोजनम्। भिद्यते ध्यानयोगेन नान्यो भेदः कदाचन ॥

yadi śailasamaṃ pāpaṃ vistīrṇa bahuyojanam। bhidyate dhyānayogena nānyo bhedaḥ kadācana ॥

बीजाक्षरं परं बिन्दु नादं तस्योपरि स्थितम् । सशब्दं चाक्षरे क्षीणे नि:शब्दं परमं पदम्॥

bījākṣaraṃ paraṃ bindu nādaṃ tasyopari sthitam । saśabdaṃ cākṣare kṣīṇe ni:śabdaṃ paramaṃ padam॥

अनाहतं तु यच्छब्दं तस्य शब्दस्य यत्परम् । तत्परं विन्दते यस्तु स योगी छिन्नसंशयः ।।

anāhataṃ tu yacchabdaṃ tasya śabdasya yatparam । tatparaṃ vindate yastu sa yogī chinnasaṃśayaḥ ।।

वालाग्रशतसहस्त्रं तस्य भागस्य भागिनः। तस्य भागस्य भागार्धं तत्क्षये तु निरञ्जनम्॥

vālāgraśatasahastraṃ tasya bhāgasya bhāginaḥ। tasya bhāgasya bhāgārdhaṃ tatkṣaye tu nirañjanam॥

पुष्पमध्ये यथा गन्धः पयोमध्ये यथा घृतम्। तिलमध्ये यथा तैलं पाषाणेष्विव काञ्चनम्॥

puṣpamadhye yathā gandhaḥ payomadhye yathā ghṛtam। tilamadhye yathā tailaṃ pāṣāṇeṣviva kāñcanam॥

एवं सर्वाणि भूतानि मणौ सूत्र इवात्मनि । स्थिरबुद्धिरसंमूढो ब्रह्मविद्ब्रह्मणि स्थितः।।

evaṃ sarvāṇi bhūtāni maṇau sūtra ivātmani । sthirabuddhirasaṃmūḍho brahmavidbrahmaṇi sthitaḥ।।

तिलानां तु यथा तैलं पुष्पे गन्ध इवाश्रितः । पुरुषस्य शरीरे तु स बाह्याभ्यन्तरे स्थितः ॥

tilānāṃ tu yathā tailaṃ puṣpe gandha ivāśritaḥ । puruṣasya śarīre tu sa bāhyābhyantare sthitaḥ ॥

वृक्षं तु सकलं विद्याच्छाया तस्यैव निष्कला। सकले निष्कले भावे सर्वत्रात्मा व्यवस्थितः।।

vṛkṣaṃ tu sakalaṃ vidyācchāyā tasyaiva niṣkalā। sakale niṣkale bhāve sarvatrātmā vyavasthitaḥ।।

ओमित्येकाक्षरं ब्रह्म ध्येयं सर्वमुमुक्षुभिः । पृथिव्यग्निश्च ऋग्वेदो भूरित्येव पितामहः ॥

omityekākṣaraṃ brahma dhyeyaṃ sarvamumukṣubhiḥ । pṛthivyagniśca ṛgvedo bhūrityeva pitāmahaḥ ॥

अकारे तु लयं प्राप्ते प्रथमे प्रणवांशके। अन्तरिक्षं यजुर्वायुर्भुवो विष्णुर्जनार्दनः ॥

akāre tu layaṃ prāpte prathame praṇavāṃśake। antarikṣaṃ yajurvāyurbhuvo viṣṇurjanārdanaḥ ॥

उकारे तु लयं प्राप्ते द्वितीये प्रणवांशके। द्यौः सूर्यः सामवेदश्च स्वरित्येव महेश्वरः ॥

ukāre tu layaṃ prāpte dvitīye praṇavāṃśake। dyauḥ sūryaḥ sāmavedaśca svarityeva maheśvaraḥ ॥

मकारे तु लयं प्राप्ते तृतीये प्रणवांशके। अकारः पीतवर्णः स्याद्रजोगुण उदीरितः ॥

makāre tu layaṃ prāpte tṛtīye praṇavāṃśake। akāraḥ pītavarṇaḥ syādrajoguṇa udīritaḥ ॥

उकारः सात्त्विकः शुक्लो मकारः कृष्णातामसः । अष्टाङ्गं च चतुष्पादं त्रिस्थानं पश्चदैवतम् ॥

ukāraḥ sāttvikaḥ śuklo makāraḥ kṛṣṇātāmasaḥ । aṣṭāṅgaṃ ca catuṣpādaṃ tristhānaṃ paścadaivatam ॥

ओंकारं यो न जानाति ब्राह्मणो न भवेत्तु सः। प्रणव धनुः शरो ह्यात्मा ब्रह्मतल्लक्ष्यमुच्यते ॥

oṃkāraṃ yo na jānāti brāhmaṇo na bhavettu saḥ। praṇava dhanuḥ śaro hyātmā brahmatallakṣyamucyate ॥

अप्रमत्तेन वेद्धव्यं शरवत्तन्मयो भवेत् । निवर्तन्ते क्रियाः सर्वास्तस्मिन्दृष्टे परावरे ॥

apramattena veddhavyaṃ śaravattanmayo bhavet । nivartante kriyāḥ sarvāstasmindṛṣṭe parāvare ॥

ओंकारप्रभवा देवा ओंकारप्रभवाः स्वराः । ओंकारप्रभवं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम्॥

oṃkāraprabhavā devā oṃkāraprabhavāḥ svarāḥ । oṃkāraprabhavaṃ sarvaṃ trailokyaṃ sacarācaram॥

ह्रस्वो दहति पापानि दीर्घः संपत्प्रदोऽव्ययः । अर्धमात्रासमायुक्तः प्रणवो मोक्षदायकः॥

hrasvo dahati pāpāni dīrghaḥ saṃpatprado'vyayaḥ । ardhamātrāsamāyuktaḥ praṇavo mokṣadāyakaḥ॥

तैलधारामिवाच्छिन्नं दीर्घघण्टानिनादवत् । अवाच्यं प्रणवस्याग्रं यस्तं वेद स वेदवित्॥

tailadhārāmivācchinnaṃ dīrghaghaṇṭāninādavat । avācyaṃ praṇavasyāgraṃ yastaṃ veda sa vedavit॥

हृत्पद्मकर्णिकामध्ये स्थिरदीपनिभाकृतिम् । अङ्गुष्ठमात्रमचलं ध्यायेदोंकारमीश्वरम् ॥

hṛtpadmakarṇikāmadhye sthiradīpanibhākṛtim । aṅguṣṭhamātramacalaṃ dhyāyedoṃkāramīśvaram ॥

इडया वायुमापूर्य पूरयित्वोदरस्थितम्। ओंकारं देहमध्यस्थं ध्यायेज्ज्वालावलीवृतम् ॥

iḍayā vāyumāpūrya pūrayitvodarasthitam। oṃkāraṃ dehamadhyasthaṃ dhyāyejjvālāvalīvṛtam ॥