तयापूर्याशु मूर्धान्तं भङ्क्त्वा भ्रूक्षेपसेतुना। निर्विकल्पं मनः कृत्वा सर्वोर्ध्वे सर्वगोद्गमः॥ ३१॥
tayā pūryāśu mūrdhāntaṁbhaṅktvā bhrū kṣepa setunā | nirvikalpaṁmanaḥkṛtvā sarvordhve sarvagodgamaḥ || 31 ||
शिखिपक्षैश् चित्ररूपैर् मण्डलैः शून्यपञ्चकम्। ध्यायतोऽनुत्तरे शून्ये प्रवेशो हृदये भवेत्॥ ३२॥
śikhi pakṣaiś citra rūpair maṇḍalaiḥśūnya pañcakam | dhyāyato'nuttare śūnye praveśo hṛdaye bhavet || 32 ||
ईदृशेन क्रमेणैव यत्र कुत्रापि चिन्तना। शून्ये कुड्ये परे पात्रे स्वयं लीना वरप्रदा॥ ३३॥
īdṛśena krameṇaiva yatra kutrāpi cintanā |śūnye kuḍye pare pātre svayaṁlīnā vara pradā || 33 ||
कपालान्तर् मनो न्यस्य तिष्ठन् मीलितलोचनः। क्रमेण मनसो दार्ढ्यात्लक्षयेत्लष्यम् उत्तमम्॥ ३४॥
kapālāntar mano nyasya tiṣṭhan mīlita locanaḥ | krameṇa manaso dārḍhyāt lakṣayet laṣyam uttamam || 34 ||
मध्यनाडी मध्यसंस्था बिससूत्राभरूपया। ध्यातान्तर्व्योमया देव्या तया देवः प्रकाशते॥ ३५॥
madhya nāḍī madhya saṁsthā bisa sūtrābha rūpayā | dhyātāntar vyoma yā devyā tayā devaḥprakāśate || 35 ||
कररुद्धदृगस्त्रेण भ्रूभेदाद् द्वाररोधनात्। दृष्टे बिन्दौ क्रमाल् लीने तन्मध्ये परमा स्थितिः॥ ३६॥
kara ruddha dṛg astreṇa bhrū bhedād dvāra rodhanāt | dṛṣṭe bindau kramāl līne tan madhye paramā sthitiḥ || 36 ||
धामान्तःक्षोभसम्भूतसूक्ष्माग्नितिलकाकृतिम्। बिन्दुं शिखान्ते हृदये लयान्ते ध्यायतो लयः॥ ३७॥
dhāmāntaḥkṣobha sambhūta sūkṣmāgni tilakākṛtim | binduṁśikhānte hṛdaye layānte dhyāyato layaḥ || 37 ||
अनाहते पात्रकर्णेऽभग्नशब्दे सरिद्द्रुते। शब्दब्रह्मणि निष्णातः परम् ब्रह्माधिगच्चति॥ ३८॥
anāhate pātra karṇe'bhagna śabde sarid drute |śabda brahmaṇi niṣṇātaḥparam brahmādhigaccati || 38 ||
प्रणवादिसमुच्चारात्प्लुतान्ते शून्यभावानात्। शून्यया परया शक्त्या शून्यताम् एति भैरवि॥ ३९॥
praṇavādi samuccārāt plutānte śūnya bhāvānāt |śūnyayā parayā śaktyā śūnyatām eti bhairavi || 39 ||
यस्य कस्यापि वर्णस्य पूर्वान्ताव् अनुभावयेत्। शून्यया शून्यभूतोऽसौ शून्याकारः पुमान् भवेत्॥ ४०॥
yasya kasyāpi varṇasya pūrvāntāv anubhāvayet |śūnyayā śūnya bhūto'sau śūnyākāraḥpumān bhavet || 40 ||
