तन्त्र्यादिवाद्यशब्देषु दीर्घेषु क्रमसंस्थितेः। अनन्यचेताः प्रत्यन्ते परव्योमवपुर् भवेत्॥ ४१॥
tantry ādi vādya śabdeṣu dīrgheṣu krama saṁsthiteḥ | ananya cetāḥpratyante para vyoma vapur bhavet || 41 ||
पिण्डमन्त्रस्य सर्वस्य स्थूलवर्णक्रमेण तु। अर्धेन्दुबिन्दुनादान्तः शून्योच्चाराद् भवेच् चिवः॥ ४२॥
piṇḍa mantrasya sarvasya sthūla varṇa krameṇa tu | ardhendu bindu nādāntaḥśūnyoccārād bhavec chivaḥ || 42 ||
निजदेहे सर्वदिक्कं युगपद् भावयेद् वियत्। निर्विकल्पमनास् तस्य वियत्सर्वम् प्रवर्तते॥ ४३॥
nija dehe sarva dikkaṁyugapad bhāvayed viyat | nirvikalpa manās tasya viyat sarvam pravartate || 43 ||
पृष्टशून्यं मूलशून्यं युगपद् भावयेच् च यः। शरीरनिरपेक्षिण्या शक्त्या शून्यमना भवेत्॥ ४४॥
pṛṣṭa śūnyaṁmūla śūnyaṁyugapad bhāvayec ca yaḥ |śarīra nirapekṣiṇyā śaktyā śūnya manā bhavet || 44 ||
पृष्टशून्यं मूलशून्यं हृच्चून्यम् भावयेत्स्थिरम्। युगपन् निर्विकल्पत्वान् निर्विकल्पोदयस् ततः॥ ४५॥
pṛṣṭa śūnyaṁmūla śūnyaṁhṛcchūnyam bhāvayet sthiram | yugapan nirvikalpa tvān nirvikalpodayas tataḥ || 45 ||
तनूदेशे शून्यतैव क्षणमात्रं विभावयेत्। निर्विकल्पं निर्विकल्पो निर्विकल्पस्वरूपभाक्॥ ४६॥
tanū deśe śūnyataiva kṣaṇa mātraṁvibhāvayet | nirvikalpaṁnirvikalpo nirvikalpa svarūpa bhāk || 46 ||
सर्वं देहगतं द्रव्यं वियद्व्याप्तं मृगेक्षणे। विभावयेत्ततस् तस्य भावना सा स्थिरा भवेत्॥ ४७॥
sarvaṁdeha gataṁdravyaṁviyad vyāptaṁmṛgekṣaṇe | vibhāvayet tatas tasya bhāvanā sā sthirā bhavet || 47 ||
देहान्तरे त्वग्विभागम् भित्तिभूतं विचिन्तयेत्। न किञ्चिद् अन्तरे तस्य ध्यायन्न् अध्येयभाग् भवेत्॥ ४८॥
dehāntare tvag vibhāgam bhitti bhūtaṁvicintayet | na kiñcid antare tasya dhyāyan na dhyeya bhāg bhavet || 48 ||
हृद्याकाशे निलीनाक्षः पद्मसम्पुटमध्यगः। अनन्यचेताः सुभगे परं सौभाग्यमाप्नुयात्॥ ४९॥
hṛdyākāśe nilīnākṣaḥpadma sampuṭa madhya gaḥ | ananya cetāḥsubhage paraṁsaubhāgyam āpnuyāt || 49 ||
सर्वतः स्वशरीरस्य द्वादशान्ते मनोलयात्। दृढबुद्धेर् दृढीभूतं तत्त्वलक्ष्यम् प्रवर्तते॥ ५०॥
sarvataḥsvaśarīrasya dvādaśānte manolayāt | dṛḍha buddher dṛḍhī bhūtaṁtattva lakṣyam pravartate || 50 ||
