यथा तथा यत्र तत्र द्वादशान्ते मनः क्षिपेत्॥ प्रतिक्षणं क्षीणवृत्तेर् वैलक्षण्यं दिनैर् भवेत्॥ ५१॥
yathā tathā yatra tatra dvādaśānte manaḥkṣipet | prati kṣaṇaṁkṣīṇa vṛtter vailakṣaṇyaṁdinair bhavet || 51 ||
कालाग्निना कालपदाद् उत्थितेन स्वकम् पुरम्। प्लुष्टम् विचिन्तयेद् अन्ते शान्ताभासस् तदा भवेत्॥ ५२॥
kālāgninā kāla padād utthitena svakam puram | pluṣṭam vicintayed ante śāntābhāsas tadā bhavet || 52 ||
एवम् एव जगत्सर्वं दग्धं ध्यात्वा विकल्पतः। अनन्यचेतसः पुंसः पुम्भावः परमो भवेत्॥ ५३॥
evam eva jagat sarvaṁdagdhaṁdhyātvā vikalpataḥ | ananya cetasaḥpuṁsaḥpumbhāvaḥparamo bhavet || 53 ||
स्वदेहे जगतो वापि सूक्ष्मसूक्ष्मतराणि च। तत्त्वानि यानि निलयं ध्यात्वान्ते व्यज्यते परा॥ ५४॥
svadehe jagato vāpi sūkṣma sūkṣmatarāṇi ca | tattvāni yāni nilayaṁdhyātvānte vyajyate parā || 54 ||
पिनां च दुर्बलां शक्तिं ध्यात्वा द्वादशगोचरे। प्रविश्य हृदये ध्यायन् मुक्तः स्वातन्त्र्यमाप्नुयात्॥ ५५॥
pīnāṁca durbalāṁśaktiṁdhyātvā dvādaśa gocare | praviśya hṛdaye dhyāyan muktaḥsvātantryam āpnuyāt || 55 ||
भुवनाध्वादिरूपेण चिन्तयेत्क्रमशोऽखिलम्। स्थूलसूक्ष्मपरस्थित्या यावद् अन्ते मनोलयः॥ ५६॥
bhuvanādhvādi rūpeṇa cintayet kramaśo'khilam | sthūla sūkṣma parasthityā yāvad ante manolayaḥ || 56 ||
अस्य सर्वस्य विश्वस्य पर्यन्तेषु समन्ततः। अध्वप्रक्रियया तत्त्वं शैवं ध्यत्वा महोदयः॥ ५७॥
asya sarvasya viśvasya pary anteṣu samantataḥ | adhva prakriyayā tattvaṁśaivaṁdhyatvā mahodayaḥ || 57 ||
विश्वम् एतन् महादेवि शून्यभूतं विचिन्तयेत्। तत्रैव च मनो लीनं ततस् तल्लयभाजनम्॥ ५८॥
viśvam etan mahā devi śūnya bhūtaṁvicintayet | tatraiva ca mano līnaṁtatas tal laya bhājanam || 58 ||
घतादिभाजने दृष्टिम् भित्तिस् त्यक्त्वा विनिक्षिपेत्। तल्लयं तत्क्षणाद् गत्वा तल्लयात्तन्मयो भवेत्॥ ५९॥
ghatādi bhājane dṛṣṭim bhittis tyaktvā vinikṣipet | tal layaṁtat kṣaṇād gatvā tal layāt tan mayo bhavet || 59 ||
निर्वृक्षगिरिभित्त्यादिदेशे दृष्टिं विनिक्षिपेत्। विलीने मानसे भावे वृत्तिक्षिणः प्रजायते॥ ६०॥
nirvṛkṣa giri bhitty ādi deśe dṛṣṭiṁvinikṣipet | vilīne mānase bhāve vṛtti kṣiṇaḥprajāyate || 60 ||
