आनन्दे महति प्राप्ते दृष्टे वा बान्धवे चिरात्। आनन्दम् उद्गतं ध्यात्वा तल्लयस् तन्मना भवेत्॥ ७१॥
ānande mahati prāpte dṛṣṭe vā bāndhave cirāt | ānandam udgataṁdhyātvā tal layas tan manā bhavet || 71 ||
जग्धिपानकृतोल्लासरसानन्दविजृम्भणात्। भावयेद् भरितावस्थां महानन्दस् ततो भवेत्॥ ७२॥
jagdhi pāna kṛtollāsa rasānanda vijṛmbhaṇāt | bhāvayed bharitāvasthāṁmahānandas tato bhavet || 72 ||
गितादिविषयास्वादासमसौख्यैकतात्मनः। योगिनस् तन्मयत्वेन मनोरूढेस् तदात्मता॥ ७३॥
gitādi viṣayāsvādā sama saukhyaikatāt manaḥ | yoginas tan mayatvena mano rūḍhes tad ātmatā || 73 ||
यत्र यत्र मनस् तुष्टिर् मनस् तत्रैव धारयेत्। तत्र तत्र परानन्दस्वारूपं सम्प्रवर्तते॥ ७४॥
yatra yatra manas tuṣṭir manas tatraiva dhārayet | tatra tatra parānanda svārūpaṁsampravartate || 74 ||
अनागतायां निद्रायाम् प्रणष्टे बाह्यगोचरे। सावस्था मनसा गम्या परा देवी प्रकाशते॥ ७५॥
anāgatāyāṁnidrāyām praṇaṣṭe bāhya gocare | sāvasthā manasā gamyā parā devī prakāśate || 75 ||
तेजसा सूर्यदीपादेर् आकाशे शबलीकृते। दृष्टिर् निवेश्या तत्रैव स्वात्मरूपम् प्रकाशते॥ ७६॥
tejasā sūrya dīpāder ākāśe śabalī kṛte | dṛṣṭir niveśyā tatraiva svātma rūpam prakāśate || 76 ||
करङ्किण्या क्रोधनया भैरव्या लेलिहानया। खेचर्या दृष्टिकाले च परावाप्तिः प्रकाशते॥ ७७॥
karaṅkiṇyā krodhanayā bhairavyā lelihānayā | khecaryā dṛṣṭi kāle ca parāvāptiḥprakāśate || 77 ||
मृद्वासने स्फिजैकेन हस्तपादौ निराश्रयम्। निधाय तत्प्रसङ्गेन परा पूर्णा मतिर् भवेत्॥ ७८॥
mṛdvāsane sphijaikena hastapādau nirāśrayam | nidhāya tat prasaṅgena parā pūrṇā matir bhavet || 78 ||
उपविश्यासने सम्यग् बाहू कृत्वार्धकुञ्चितौ। कक्षव्योम्नि मनः कुर्वन् शममायाति तल्लयात्॥ ७९॥
upaviśyāsane samyag bāhū kṛtvārdha kuñcitau | kakṣa vyomni manaḥkurvan śamam āyāti tal layāt || 79 ||
स्थूलरूपस्य भावस्य स्तब्धां दृष्टिं निपात्य च। अचिरेण निराधारं मनः कृत्वा शिवं व्रजेत्॥ ८०॥
sthūla rūpasya bhāvasya stabdhāṁdṛṣṭiṁnipātya ca | acireṇa nirādhāraṁmanaḥkṛtvā śivaṁvrajet || 80 ||
