मध्यजिह्वे स्फारितास्ये मध्ये निक्षिप्य चेतनाम्। होच्चारं मनसा कुर्वंस् ततः शान्ते प्रलीयते॥ ८१॥
madhya jihve sphāritāsye madhye nikṣipya cetanām | hoccāraṁmanasā kurvaṁs tataḥśānte pralīyate || 81 ||
आसने शयने स्थित्वा निराधारं विभावयन्। स्वदेहं मनसि क्षिणे क्षणात्क्षीणाशयो भवेत्॥ ८२॥
āsane śayane sthitvā nirādhāraṁvibhāvayan | svadehaṁmanasi kṣiṇe kṣaṇāt kṣīṇāśayo bhavet || 82 ||
चलासने स्थितस्याथ शनैर् वा देहचालनात्। प्रशान्ते मानसे भावे देवि दिव्यौघमाप्नुयात्॥ ८३॥
calāsane sthitas yātha śanair vā deha cālanāt | praśānte mānase bhāve devi divyaughamāpnuyāt || 83 ||
आकाशं विमलम् पश्यन् कृत्वा दृष्टिं निरन्तराम्। स्तब्धात्मा तत्क्षणाद् देवि भैरवं वपुर् आप्नुयात्॥ ८४॥
ākāśaṁvimalam paśyan kṛtvā dṛṣṭiṁnirantarām | stabdhātmā tat kṣaṇād devi bhairavaṁvapur āpnuyāt || 84 ||
लीनं मूर्ध्नि वियत्सर्वम् भैरवत्वेन भावयेत्। तत्सर्वम् भैरवाकारतेजस्तत्त्वं समाविशेत्॥ ८५॥
līnaṁmūrdhni viyat sarvam bhairavatvena bhāvayet | tat sarvam bhairavākāra tejas tattvaṁsamāviśet || 85 ||
किञ्चिज् ज्ञातं द्वैतदायि बाह्यालोकस् तमः पुनः। विश्वादि भैरवं रूपं ज्ञात्वानन्तप्रकाशभृत्॥ ८६॥
kiñcij jñātaṁdvaitadāyi bāhyālokas tamaḥpunaḥ | viśvādi bhairavaṁrūpaṁjñātvānanta prakāśabhṛt || 86 ||
एवम् एव दुर्निशायां कृष्णपक्षागमे चिरम्। तैमिरम् भावयन् रूपम् भैरवं रूपम् एष्यति॥ ८७॥
evam eva durniśāyāṁkṛṣṇa pakṣāgame ciram | taimiram bhāvayan rūpam bhairavaṁrūpam eṣyati || 87 ||
एवम् एव निमील्यादौ नेत्रे कृष्णाभमग्रतः। प्रसार्य भैरवं रूपम् भावयंस् तन्मयो भवेत्॥ ८८॥
evam eva nimīlyādau netre kṛṣṇābhamagrataḥ | prasārya bhairavaṁrūpam bhāvayaṁs tan mayo bhavet || 88 ||
यस्य कस्येन्द्रियस्यापि व्याघाताच् च निरोधतः। प्रविष्टस्याद्वये शून्ये तत्रैवात्मा प्रकाशते॥ ८९॥
yasya kasyendriyasyāpi vyāghātāc ca nirodhataḥ | praviṣṭasyādvaye śūnye tatraivātmā prakāśate || 89 ||
अबिन्दुमविसर्गं च अकारं जपतो महान्। उदेति देवि सहसा ज्ञानौघः परमेश्वरः॥ ९०॥
abindum avisargaṁca akāraṁjapato mahān | udeti devi sahasā jñānaughaḥparameśvaraḥ || 90 ||
