Tripura Rahasya Chapter 18, Verse 50
The Grandeur of the Path of Knowledge (ज्ञानयोगवैभवम्)
Verse 50
इति पृष्टः प्राह राम॑ दत्तात्रयो दयानिधिः । तीत्न बेराग्यादिके ऋरमसे अमुमुझ्षृत्रामें तीव्रता आती है। विषयोंमें दोषदृष्टि होनेसे ही उनकी -आसक्तिको नष्ट करनेवाला वेराग्य उत्पन्न होता है ॥ ४४ ॥ बेराग्यसे तत्परताकी प्राप्ति करानेवाली तीक्र मुमुक्षुता होती है। और साधनोंमें प्रवृत्त होनेकी अत्यन्त तीत्रता ही तत्परता है तथाअत्यन्त तीत्र प्रवृत्ति होनेपर ही फलकी शीघ्र प्राप्ति होती 8४-४६ पू०॥ श्रीदत्तात्रेयजीके ये वचन सुनकर परशुरामज़ीके मनमें सन्देह हो गया | अतः उन्होंने पुनं: यह महान् सेंशय भ्रकट करते हुए पूछा--। ४६ 3०-४७ पू०॥ “भगवन् ! पदले आपने सत्संगको ही मूलक्रारण बतलाया था। फिर ईश्वरकी कृपा और. विषयोंमें. दोपदष्टिका भी बर्णन किया। हनमें मुख्य और आदि कारण कोन सा हैं और उसकी प्राप्रि भी केसे होती हे, क्योंकि यह तो निश्चय हे कि कोई भी बान अकारण ही नहीं होती; फिर बढ (मुक्तिका म्लकारण ) ही बिना किसी निमित्तके केसे हो जायगा? अनः आप उसका बिस्तारस बर्णन कीजिये” || ४७ उ०-४६॥ ऐश्वा प्रश्न होनेपर दयानिधि दन्तात्रयत्नी परशुरामसे कहने एकोनविंशोष्ध्यायः । २६४ भार्गव थरूणु ते वक्ष्ये श्रेयसः परमोद्धयम् ॥ ५० ॥
How is the mind itself the self, when the mind is considered an instrument? Even in the perfection of the non-dual, duality remains.
Sanskrit text, transliteration and translation form the scripture layer. Explanations and the 3-Lens Guide are AI-assisted study aids. How we source and translate texts
Further study: Vedantic glossary (Atman, Brahman, Karma, Dharma, Moksha) · All chapters of Tripura Rahasya