Garuda Upanishad, Verse 5
Garuda Upanishad (GarudaUpanishad)
Verse 5
ध्यानम्। स्वस्तिको दक्षिणं पादं वामपादं तु कुञ्चितम् । प्राञ्जलीकृतदोर्युग्मं गरुडं हरिवल्लभम्। अनन्तो वामकटको यज्ञसूत्रं तु वासुकिः। तक्षकः कटिसूत्रं तु हारः कर्कोट उच्यते । पद्मो दक्षिणकर्णे तु महापद्मस्तु वामके। शङ्खः शिरःप्रदेशे तु गुलिकस्तु भुजान्तरे। पौण्ड्रकालिकनागाभ्यां चामराभ्यां सुवीजितम्। एलापुत्रकनागाद्यैः सेव्यमानं मुदान्वितम्। कपिलाक्षं गरुत्मन्तं सुवर्णसदृशप्रभम्। दीर्घबाहुं बृहत्स्कन्धं नागाभरणभूषितम्। आजानुतः सुवर्णाभमाकट्योस्तुहिनप्रभम्। कुङ्कुमारुणमाकण्ठं शतचन्द्रनिभाननम्। नीलाग्रनासिकावक्त्रं सुमहच्चारुकुण्डलम्। दंष्ट्राकरालवदनं किरीटमुकुटोज्ज्वलम्। कुङ्कुमारुणसर्वाङ्ग कुन्देन्दु-धवलाननम् । विष्णुवाह नमस्तुभ्यं क्षेमं कुरु सदा मम । एवं ध्यायेत्त्रिसंध्यासु गरुडं नागभूषणम्। विषं नाशयते शीघ्रं तूलराशिमिवानलः ।।
dhyānam। svastiko dakṣiṇaṃ pādaṃ vāmapādaṃ tu kuñcitam । prāñjalīkṛtadoryugmaṃ garuḍaṃ harivallabham। ananto vāmakaṭako yajñasūtraṃ tu vāsukiḥ। takṣakaḥ kaṭisūtraṃ tu hāraḥ karkoṭa ucyate । padmo dakṣiṇakarṇe tu mahāpadmastu vāmake। śaṅkhaḥ śiraḥpradeśe tu gulikastu bhujāntare। pauṇḍrakālikanāgābhyāṃ cāmarābhyāṃ suvījitam। elāputrakanāgādyaiḥ sevyamānaṃ mudānvitam। kapilākṣaṃ garutmantaṃ suvarṇasadṛśaprabham। dīrghabāhuṃ bṛhatskandhaṃ nāgābharaṇabhūṣitam। ājānutaḥ suvarṇābhamākaṭyostuhinaprabham। kuṅkumāruṇamākaṇṭhaṃ śatacandranibhānanam। nīlāgranāsikāvaktraṃ sumahaccārukuṇḍalam। daṃṣṭrākarālavadanaṃ kirīṭamukuṭojjvalam। kuṅkumāruṇasarvāṅga kundendu-dhavalānanam । viṣṇuvāha namastubhyaṃ kṣemaṃ kuru sadā mama । evaṃ dhyāyettrisaṃdhyāsu garuḍaṃ nāgabhūṣaṇam। viṣaṃ nāśayate śīghraṃ tūlarāśimivānalaḥ ।।
Meditation: (One should meditate on) Garuḍa, the beloved of Hari (Vishnu), with his right foot in the svastika posture, his left foot bent, and his two hands joined in reverence (prāñjali mudra). Ananta serves as his left girdle, and Vāsuki as his sacred thread. Takṣaka is his waist-cord, and Karkoṭa is declared to be his necklace. Padma adorns his right ear, and Mahāpadma his left. Śaṅkha is in his head region, and Gulika between his arms. He is well-fanned by the Nāgas Pauṇḍraka and Kālika, and served with great joy by Elāputraka and other Nāgas. He has tawny eyes, is Garutmat (son of Vinatā), and possesses a radiance like gold. He has long arms, broad shoulders, and is adorned with serpent ornaments. From his knees downwards he is golden-hued, from his waist to his knees he is white like snow. From his neck upwards he is saffron-red, his face resembling a hundred moons. His nose-tip and mouth are blue, and he wears greatly beautiful earrings. His face is formidable with fangs, and he shines brightly with a crown and diadem. His entire body is saffron-red, while his face is white like jasmine and the moon. (One should chant): "O vehicle of Vishnu, obeisance to you! Always grant me well-being." Thus should one meditate on Garuḍa, adorned with serpents, at the three junctures of the day. (This meditation) quickly destroys poison, just as fire destroys a heap of cotton.
Sanskrit text, transliteration and translation form the scripture layer. Explanations and the 3-Lens Guide are AI-assisted study aids. How we source and translate texts
Further study: Upanishads reader's guide · Vedantic glossary (Atman, Brahman, Karma, Dharma, Moksha) · All chapters of Upanishads